Ég heiti Jakob. Ég ólst upp í sveit, flutti burt, og flutti svo aftur heim — og einhvers staðar á leiðinni byrjaði ég að skrifa það niður.
Hér safna ég saman því sem ég hugsa um: lífinu sjálfu, lærdómnum sem kemur hægt, dálítið um pólitík, og hversdeginum eins og hann kemur. Sumt er stutt, sumt langt. Ekkert af því flýtir sér.
Nafnið — Hundrað ár í mykjunni — er frá afa mínum komið. Hann sagði að sumt þyrfti heila öld í haugnum áður en það yrði að einhverju nýtilegu. Ég er enn að bíða, en mér finnst gott að skrifa á meðan.